در سنگاپور، سود ناخالص اجاره 3 تا 4 درصد برای املاک خصوصی خوب در نظر گرفته می شود. آپارتمان HDB می تواند 3-5٪ ناخالص تولید کند. به دلیل قیمت های بالای ملک و اجاره های نسبتاً متوسط، بازده سنگاپور کمتر از بسیاری از کشورهای دیگر است، اما از نظر تاریخی با افزایش شدید سرمایه جبران می شود. بازده خالص معمولاً 0.5-1.5 واحد درصد کمتر از ناخالص است.

بازده ناخالص = (اجاره ماهانه × 12 ÷ قیمت ملک) × 100. برای یک ملک 1.2 میلیون دلار سنگاپور با اجاره 3500 دلار سنگاپور در ماه: بازده ناخالص = (42000 دلار سنگاپور ÷ 1200000 دلار سنگاپور) × 100 = 3%. سود خالص هزینه های سالانه (مالیات بر دارایی ~ 2400 دلار سنگاپور، نگهداری ~ 3600 دلار سنگاپور، بیمه ~ 500 دلار سنگاپور، هزینه های نمایندگی ~ 3500 دلار سنگاپور) را قبل از تقسیم بر ارزش دارایی از درآمد اجاره کم می کند.

برای اکثر ساکنان سنگاپور، خرید (به ویژه HDB) به دلیل افزایش سرمایه و توانایی استفاده از CPF از نظر مالی در درازمدت برتر است. با این حال، اجاره انعطاف‌پذیری را ارائه می‌دهد و از پرداخت حق تمبر (BSD/ABSD)، تعمیر و نگهداری و تعهد سرمایه بزرگ اجتناب می‌کند. نقطه سربه سر (زمانی که خرید ارزان تر از اجاره می شود) معمولاً با توجه به قیمت های فعلی و نرخ اجاره در سنگاپور 5 تا 8 سال است.